Anna's Tuin en Ruigte, Biologie Permacultuur Science Park Amsterdam
Permacultuurlab van de UvA, waar vrijwilligers en studenten een voedseltuin aanleggen

Op excursie naar Anna's Tuin en Ruigte

Afgelopen zondag ging GroenLinks Oost op excursie naar Anna’s Tuin en Ruigte. Ik, als nieuw lid, ging mee omdat me dit een leukere en informelere manier van kennismaken leek dan bijvoorbeeld op een ALV. En dat was inderdaad het geval!

Om 15.00 verzamelden we bij de Polder, dat sinds 2016 in de Annashoeve huist, vernoemd naar dezelfde boerin als Anna’s Tuin en Ruigte. Het voelt gelijk een beetje als een schoolreisje, en na een kort voorstelrondje en uitleg van bestuurslid Merel, gaan we op pad.
De wandeling wordt begeleid door Joris Buis, ecoloog en docent aan de UvA. Hij vertelt eerst hoe de tuin en ruigte als studentenproject tot stand is gekomen en dat de gemeente het stuk grond aan hen verpacht voor 0 euro, tot in de oneindigheid. Het is een stuk grond van bijna 2 hectare, waar geen gebruik gemaakt wordt van gemotoriseerde hulpmiddelen of pesticiden. Het grootste deel van het stuk land bestaat uit ruigte, waar de natuur ongestoord haar gang kan gaan en alleen de paden vrij gehouden worden. Paden die overigens bestrooid zijn met een soort grind, waarvan een kilo grind ook een kilo CO2 uit de lucht zou moeten filteren, hoe cool is dat?

De ruigte staat vol met riet, distels en wilgen, die daar uit zichzelf zijn gaan groeien. Wel is er gestrooid met zadenmengsels die bedreigde planten uit Nederland proberen te herintroduceren, dus die zouden daar ook ergens moeten staan. Een gebied ongeveer in het midden van het stuk land, is de tuin. Hier staat ook de keuken, met een pizzaoven, waar de vrijwilligers samen hun oogst kunnen bereiden en opeten. In de tuin wordt gebruik gemaakt van een voedselbos met een zogeheten permacultuur (ik ben echt een volledige tuinleek, dus alvast excuses als ik het verkeerd uitleg). Dit houdt eigenlijk in dat er op zoek wordt gegaan naar planten die samen kunnen groeien en elkaar versterken. Met minimaal onderhoud ontwikkelt zich dan een voedselbos dat zichzelf in stand kan houden, terwijl het oogst blijft opleveren. Ik vond dit echt zo’n goed principe, want als het werkt, is het dus heel duurzaam!

Dit alles werd aan ons uitgelegd door João Lotufo, de tuincoördinator, in het bezit van een master van de universiteit Wageningen. De tuin wordt door hem en zijn vrijwilligers onderhouden op woensdagochtend en zondagmiddag. Iedereen mag aansluiten, en op donderdag zijn er informatieavonden (soms met pizza!).

We eindigen de tocht met een aantal inwoners van de tuin en de ruigte. Eerst een ongenode exoot: de rode rivierkreeft die bijna tot staatsvijand nummer één is verklaard, omdat hij de wallen en dijken kapotmaakt. Daarna liet Joris ons de plek zien waar twee bijenkasten staan: de ene biologisch en de ander commercieel. Wat het verschil is? Bij biologische bijen wordt alleen het overschot aan honing geoogst, en bij commerciële wordt alle honing geoogst en vervangen door suikerwater (wist ik ook niet). Er is trouwens nog een diertje in het gebied dat het noemen waard is, namelijk de Thaise tijgerworm. Ook een exoot, maar deze is wel uitgenodigd, want hij is heel goed in het maken van compost van gft-afval. Anna’s Tuin en Ruigte is dan ook heel blij met ons gft-afval, ik ga het mijne binnenkort een keertje langsbrengen. En ik ga hier sowieso vaker komen, want het is een hele fijne plek, ik word heel blij van alle groen en de duurzame experimenten. Al met al een zeer geslaagde eerste kennismaking met GroenLinks!

Eva de Vries